De SS-frontarbeiders van kamp Amersfoort

Weinig is er geschreven en ook weinig is er bekend over de lotgevallen van een groep onderduikers die tijdens razzia’s door de Duitse bezetter werd gearresteerd en via het kamp Ommen en concentratiekamp Amersfoort naar Duitsland en verder werd getransporteerd. Velen van hen keerden niet terug. Zo begint de auteur zijn onopgesmukte boek over de donkerste periode van zijn leven. De gevangenen kwamen terecht tussen duizenden vrijwilligers die zich hadden aangemeld als arbeider. Anderen bleken te zijn ingeschakeld in het kader van de arbeidsinzet. Deze groepen werden naar het oosten gezonden via Berlijn, waar ze oude, soms buitenlandse uniformen zonder distinctieven aankregen. Het vluchten werd voor deze mensen vrijwel onmogelijk gemaakt, omdat ze al hun civiele spullen moesten inleveren. Op vluchten stond volgens de rechtspraak van de Waffen-SS sowieso de doodstraf. Het boek laat zien welke ontberingen Henk Sintniklaas en zijn metgezellen doorstonden. Het kwam er in feite op neer dat de frontarbeiders als gevangenen aan het werk werden gezet bij bouw- en boswerkzaamheden. Zo hebben ze maanden moeten werken aan de bouw van een klein concentratiekamp in Jamlitz (Polen). In totaal waren naar schatting ongeveer drieduizend Nederlanders bij de tewerkstellingen betrokken. Het Nederlandse publiek en de autoriteiten waren er over het algemeen niet mee bekend, dat er naast vrijwillige ook gedwongen SS-frontarbeiders waren. Alleen het woord was genoeg om haatgevoelens los te maken zonder aanzien des persoons.