Ik was klinisch dood; mijn mooiste ervaring

Wat Stefan Jancovich beleefde in zijn klinisch dood ervaring gedurende een paar minuten. Een aangrijpend, nauwkeurig en goed gedocumenteerd verslag van zijn uittredingservaring, van de hogere dimensies die hij heeft ervaren.

Zestien september 1964. De architect Stefan von Jankovich verongelukt met zijn sportwagen. Een arts kan slechts de dood vaststellen, maar een tweede arts slaagt er enkele minuten later in om zijn hart weer aan de gang te brengen.

Wat Stefan von Jankovich in die paar minuten beleefde, wat er in hem omging, wat hij aan kleuren, vormen, klanken, muziek en Licht ervoer, beschrijft hij op indringende wijze. Het is een aangrijpend, nauwkeurig en gedocumenteerd verslag van zijn uittredingservaring, van de hogere dimensies die hij ervoer. De gebeurtenissen waren zo indringend en verrijkend dat zijn hele leven erdoor is veranderd. Hij heeft erdoor geleerd dat we niet bang hoeven te zijn voor de dood. De dood is iets moois, een einde én een begin.

Stefan von Jankovich: ‘Door te sterven heb ik pas echt leren leven.’