Het Andjing Nica Bataljon (KNIL) in Nederlands-Indië (1945-1950)

De geschiedenis van een KNIL-bataljon dat uit nood werd geboren tijdens de Japanse capitulatie (15 augustus 1945) in Nederlands-Indië om weerlozen te beschermen tegen de niets-ontziende bersiap-beweging van destijds. Deze beweging woedde in alle hevigheid bij het begin van de Indonesische vrijheidsstrijd. Er was een levensgroot gezagsvacuüm en spoedig traden ook nog particuliere strdijgroepen op, die met de doordringende kreet ‘Bersiap!’ aales wat Nederlander was of in die termen dacht, aanviel en uit de weg ruimde. Zeer vele mannen, vrouwen en kinderen vonden hierbij de dood, want moordpartijen waren aan de orde van de dag.

Ex-krijgsgevangenen gesteund door jong, nog schoolgaande knapen van allerlei nationaliteit stelt zich daartegen teweer. Deze jonge jongens waren de latere Indische oorlogsvrijwilligers. Aangezien met niets had, bestond de bewapening in den beginne uit knuppels en uit gestolen en veroverde wapens, totdat de aanvoer op geregelde wijze kon geschieden. Tijdens de onophoudelijke schermutselingen beten de mannen en jongens zó fel van zich af, dat de tegenstanders hen uitscholden voor ‘Anjing Nica’ = ‘Nica honden’. Evenals bij de watergeuzen toentertijd, werd de scheldnaam erenaam. Dat gebeurde op last van ‘onze generaal’, legercommandant S.H. Spoor. Zo ontstond ook het mouwembleem: een rode grauwende hondenkop. Het Andjing Nica bataljon was geboren.

De schrijver commandeerde jarenlang de 1ste compagnie van dit bataljon.

Met medewerking van de Andjing Nica leden en de Indonesische generaals Nasution en Loekito.

Boek is voorzien van kaarten en foto’s en is incl. de bijbehorende losse bijlage.