Jefta’s dochter; tragiek van een vrouwenleven in theologie en kunst

Jefta’s dochter is de vrouwelijke personage in Richteren 11: 29-4o, een bijbel gedeelte dat verhaalt over de gelofte van Jefta, een ‘warlord’ uit het oude Israël. Eens beloofde hij aan de Heer als brandoffer te zullen geven wie hem bij behouden thuiskomst uit de strijd tegemoet zou komen. De ‘gelukkige’ was zijn dochter, zijn enig kind.

Dit intrigerende verhaal over een vader en dochter heeft de eeuwen door de aandacht getrokken en is de bron geweest van rijk geschakeerde uitleg, waaraan naast theologen ook kunstenaars hun bijdrage hebben geleverd. Een boeiende impressie daarvan treft men in dit boek aan, dat laat zien hoe bijbeluitleg niet alleen zijn weg vindt in geleerde en stichtelijke literatuur, maar ook gestalte krijgt in het werk van romanciers, poëten, librettisten, componisten en beeldende kunstenaars.