Dwaalsporen; oorlogsmisdaden in Nederlands-Indië 1945-1949

Van augustus 1945 tot december 1949 zag Nederland zich verwikkeld in een van de grootste gewapende conflicten uit zijn geschiedenis. Het was een oorlog die de naam ‘oorlog’ niet mocht dragen; waarin Nederlandse militaire operaties met politionele acties en oorlogsmisdaden met ‘excessen’ werden aangeduid. Was er werkelijk sprake van oorlogsmisdaden in Nederlands-Indië? Wat was de strategie van de opstandelingen? Hoe reageerden de Nederlandse militairen? In hoeverre was er sprake van individuele ‘excessen’? Maakte de contra-terreur deel uit van het Nederlandse militaire beleid? In Dwaalsporen plaatst Ted Schouten de gebeurtenissen tijdens de oorlog in Nederlands-Indië in het juiste perspectief. Hij beschrijft de vele individuele gevallen van plundering, brandstichting, verkrachting, marteling, executie en moord-in-koelen-bloede binnen het kader van de oorlog in Nederlands-Indië. Hij belicht zaken als de Bersiap’-periode, politionele acties, terreur en contra-terreur, de berechting van verdachten, de zaak-Westerling en de Bondowoso-affaire. De dekolonisatie van Indonesië was een langdurig, pijnlijk proces, waarin onderhandelingen tussen Nederland en de in augustus 1945 uitgeroepen Republiek Indonesia samengingen met oorlog, guerrilla en terreur, van beide zijden. Pas in december 1949 erkende Nederland uiteindelijk de Indonesische soevereiniteit.